موضوع: ارتفاع ستاره سهیل

یکی از دوستان سوالی مطرح کردند :
بنده در شهرستان ماهشهر ساکن هستم که تقریبا یکی از نقاط جنوبی کشور با عرض جغرافیایی 30.546 می باشد . با توجه این موقع از سال که رویت ستاره سهیل در منطقه جنوب کشور ممکن می باشد سوالی که داشتم این است که حداکثر ارتفاع از سطح افق این ستاره چند درجه است و زمان طلوع وغروب این ستاره چه مدت است . و در چه ساعتی از شب میشود آن را رویت کرد.

جواب ( کمی سه بعدی فکر کنید )
عرض جغرافیایی ماهشر برابر با 30.546 است. بنابران در سرسو ( 90 درجه بالای سر ناظر زمینی ) میل مداری 30.546 عبور می کند. از این میل مداری تا میل صفر آسمان ( استواری آسمان ) 30.546 درجه فاصله داریم. ارتوای آسمان در این شهر از افق جنوبی ارتفاعی برابر با 60=30-90 است.
خوب حالا می رسیم به میل مداری ستاره سهیل که برابر با 52.8- است. پس از استوای آسمان به این میزان باید پایینتر بیاییم. پس می شود 7.2=52.8-60 .
بنابراین ارتفاع ستاره سهیل در ماهشهر در بهترین حالت که 7.2 درجه است.
بهترین زمان برای دیدن ستاره سهیل فصل زمستان، پس از غروب خورشید است.

يه موضوعي يادم اومد در باره ستاره سهيل البته يادم نيست كجا خوندم ولي گفتنش خالي از لطف نيست.
شايد شما هم اين ضرب المثل رو شنيده باشيد كه ميگه : فلاني ستاره سهيل شده.يعني خيلي كم و دير به دير ميشه ديدش.
وبعد بحث شده بود كه خواستگاه اين ضرب المثل كجا ميتونسته باشه.
در عرض هاي جغرافيايي پايين ايران ديدن اين ستاره چيز نادري نيست در عرض هاي بالاي ايران هم كه اصلا ديده نميشه پس حتما جايي در مركز ايران بوده. (اين هم جواب اون دوستمون كه ميگفت تو مركز ايران منجم كم داريم).
يه تقريب دقيق ترهم شايد بشه پيدا كرد

توی آبادان هم وفتی صورت های فلکی شکارچی و سگ بزرگ به خط فرضی اتصال قطب جنوب آسمان به قطب شمال آسمان برسند ، ستاره سهیل هم به بیشترین ارتفاعش از سطح افق میرسه که حدود 6-7 درجه است و اگر افق خالی از موانع رصدی باشه به راحتی قابل رویته ، البته بخاطر ارتفاع کم درخشش ستاره کمتر میشه و تقریبا به قدرظاهری* 0 تا 1 میرسه*
در مورد فرضیه دوستمون هم بگم که احتمالا ضرب المثل به منطقه ی فارس بر میگرده . و از نظر بصری حدود دو هزار سال پیش در ارتفاع 10 درجه بوده ( اگر اشتباه نکنم )